ماجرای کشتی رافائل که به تایتانیک ایران مشهور است

درسال ۱۹۷۶میلادی پهلوی دو کشتی گردشگری به نام‌های رافائل و میکل آنژ را از ایتالیا به عنوان تسویه بدهی تسهیلاتی که سال‌ها قبل دولت ایران به ایتالیا پرداخت کرده بود، گرفت.

میکل آنژ که از رافائل کوچکتر بود را سوی به بندرعباس روانه کردند و رافائل که برخلاف دیدگاه سنتی کشتی سازان ایتالیایی آن زمان، بدنه‌ای سفید همراه با دو دودکش داشت، طراحی غریب و بی‌سابقه‌ای که هنر ایتالیایی با صنعت مهندسی کشتی‌سازی ترکیب شده بود و یک کشتی نوین، بزرگ و پرجلایی را به وجود آورده بود به سوی بوشهر بدرقه شد.هدف از خرید رافائل این بود که در یکی از جزایر ایران مستقر شود و جاذبه‌ای برای جهانگردان خارجی باشد.

پهنای کشتی رافائل ایتالیایی حدود ۶۰ متر و گنجایش ۱۸۰۰ مسافر را نیز داراست. این کشتی لقب شهرکت تفریحی و تجملاتی را به خود گرفته و دلیل آن هم وجود امکانات متنوع و کافی بوده که در آن نیز فراهم وبده است. از جمله این امکانات نیز عبارتند از ۶ استخر مخصوص کودکان و بزرگسالان، ۷۵۰ سوئیت بزرگ و کوچک که در آن حمام هایی با مرمرهای گران بهای ایتالیایی نیز ساخته شده بودند. همانطور که مشاهده می کنید این کشتی بسیار بزرگ و با عظمت بوده و تمامی امکانات رفاهی و تفریحی را در بالاترین سطح انتظار برآورده  می ساخت. از دیگر امکانات کشتی رافائل می توان به سالن‌های سینما و تئاتر، زمین‌های ورزشی، استخر، هتل، تالارهای باشکوه، رستوران و … نیز اشاره کرد. هیچ‌ کدام از کشورهای پیشرفته ‌ی آن زمان چنین کشتی را نداشتند. هدف از خرید رافائل این بود که در یکی از جزایر ایران مستقر شود و جاذبه‌ ای برای جهانگردان خارجی، از جمله ثروتمندان کشورهای حاشیه خلیج فارس باشد تا برای مدتی از امکانات تفریحی آن استفاده کنند.

این کشتی که 276 متر طول و 31 متر عرض دارد، دارای یک باشگاه ژیمناستیک، یک باشگاه بدنسازی، یک سالن نمایش با 500 صندلی، 30 سالن اجتماعات، 18 عدد آسانسور، 750 کابین با حمام و دستشویی مجزا و سنگ مرمر ایتالیایی، 6 استخر شنای بزرگ 850 خروجی رادیو تلفنی بوده است. کشتی رافائل داای 18 اسانسور در طبقات محتلف و حدود 30 سالن بزرگ برای برپایی جشن‌ها و مراسم‌ها بود. از این کشتی در کتب تاریخی به عنوان تایتانیک ایران نیز نام برده شده است.

استقبال از رافائل

کشتی رافائل در بوشهر در میان ایتالیایی ها بسیار محبوب بود و روزی که به سمت ایران حرکت کرد، مردم برای بدرقه آن جمع شدند. این کشتی در بهار سال 1356 در بندر بوشهر پهلو گرفت. در ابتدای ورود رافائل به بندر، مردم بوشهر هراسان و حیران یک غول بزرگ و فلزی را می دیدند که به سمت آنها می آید. شکوه و عظمت کشتی بسیار زیاد بود و با اینکه بوشهری ها در طول عمر خود کشتی های فراوانی دیده بودند، برای تماشای این غول جمع می شدند.

سرنوشت کشتی رافائل در ایران

در جنگ ایران با عراق رافائل هدف موشک‌های عراقی قرار گرفت و اگرچه قابل تعمیر بود، اما اقدامی برای نجاتش انجام نشد. تمام تجهیزات و امکانات کشتی در حد امکان باز شد، بطوریکه سیستم مخابراتی داخل کشتی در پایگاه دریایی بوشهر بعنوان یک تلفن داخلی مورد استفاده قرار گرفت. (تا سال ۱۳۸۴ این سیستم فعال بود و اغلب منازل مسکونی در پایگاه با این خط با هم یا با خارج پایگاه ارتباط داشتند.)

این کشتی در دوران دفاع مقدس به عنوان یکی از مناطق احتمالی بمباران توسط عراق اعلام شد. به همین دلیل توسط یدک کش ۱۰۰۰ متر در کنار ساحل جابجا شد اما توسط یکی از موشک‌ها مورد اصابت قرار گرفت و بعدها به زیر آب رفت.

رافائل كاملا در اعماق خلیج فارس غرق شد و آن گاه مورد هجوم عده‌ای ازغواصان محلی قرار گرفت. عده‌ای از این افراد كه از گنجینه‌های درون كشتی خبر داشتند، آثار گران‌بها و هنری كه هنوز در كابین‌ها و سالن اجتماعات و رستوران‌های كشتی باقی مانده بود را به یغما بردند. به این ترتیب كشتی اقیانوس پیمای رافائل بیشتر از هفت سال نتوانست در كنار سواحل جنوبی ایران دوام بیاورد و خیلی زود به افسانه‌ای غریب تبدیل شد.

در حال حاضر پس از اینکه سال های این کشتی عظیم الجثه در زیر آب قرار گرفته است اقدام به برش زدن بدنه و فروش آن گرفته اند. کشتی رافائل ایتالیایی در عمق ۷ متری دریا و در فاصله ۲ کیلومتری نیروگاه اتمی بوشهر نیز قرار گرفته است