باغ شاهزاده ماهان/کرمان

🔸اینکه در دل بیابانی خشک و بی‌آب و علف، به باغی سرسبز برسیم یکی از شگفتی‌هاست و باغ شاهزاده ماهان چنین باغی‌ست، باغ- تختی که به ثبت جهانی هم رسیده و به محض ورود به آن بیننده میخکوب می‌شود 🔸وقتی وارد باغ می‌شویم نمایی کلی از شاهزاده را می‌بینیم و در پشت آن ارتفاعات جوپار را. انگار که به تابلویی پرسپکتیو نگاه می‌کنیم که فاصله اول تا انتهایش خیلی زیاد است. درخت‌های دو طرف باغ که در هر فصلی از سال به رنگی درمی‌آیند، جریان سراسری آب در محور اصلی باغ با آبشارها و صدای آنها و انعکاس درخت‌ها و بنای سر درخانه و بالا خانه در دو استخر باغ، منظره پیش چشممان را فرازمینی می‌کند.

باغ شاهزاده ماهان یا باغ شازده ماهان یکی از باغ‌های تاریخی ایران به شمار می‌رود. این باغ در حدود ۲ کیلومتری شهر ماهان و در نزدیکی شهر کرمان و در دامنه کوه‌های تیگران جای گرفته و مربوط به پایان دوره قاجاریه است. این باغ در مختصات جغرافیایی ۳۰ درجه و ۱ دقیقه عرض شمالی و ۵۷ درجه و ۱۷ دقیقه طول شرقی قرار گرفته و بلندای آن از سطح دریای آزاد ۲۰۲۰ متر است. این اثر در تاریخ ۱۴ آبان ۱۳۵۳ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است[۱] و در سال ۲۰۱۱ در نشست سی و پنجم میراث جهانی یونسکو به همراه هشت باغ ایرانی دیگر در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت جهانی رسید یکی از مهم‌ترین جذابیت‌های این باغ، وجود جویبارها و درختان سر به فلک کشیده‌ای است که در میان کویر، تناقض زیبایی را پدید آورده‌اند. شاید برایتان جالب باشد که این آبادانی چطور در دل کویر امکان‌پذیر است؟ آبی که در این باغ جریان دارد از قنات و رودخانه تیگران که از برف‌های ارتفاعات کوه جوپار سرچشمه می‌گیرد، تامین می‌شود. علاوه بر این، شیب تند زمین هم باعث می‌شود که آب به شکل جویبار از بالا تا پایین در باغ شاهزاده جریان داشته باشد. این آب تنها باغ شاهزاده را سیراب نمی‌کند، بلکه در ادامه به سمت روستای مقسم تیگران می‌رسد و آنجا را هم آباد کرده است موضوع دیگری که در مورد باغ شاهزاده جالب توجه است، سیستم آبرسانی هوشمندی است که در آن زمان، در باغ تعبیه شده و تا به امروز، آبادانی باغ را تضمین کرده است. جریان آب در قالب یک جوی که در دو طرف آن دو حوض بزرگ قرار دارد، طراحی شده است و فواره‌هایی که در این حوض‌ها قرار دارند، باعث ایجاد طراوت بیشتر در محیط شده‌اند. این فواره‌ها در جای جای باغ شاهزاده به چشم می‌خورند و کمتر باغی در ایران وجود دارد که به این میزان از فواره‌ها استفاده کرده باشد و البته آن‌ها را با هدف و مقصود خاصی در بنا جا داده باشد.